次韵牡丹
宋 · 方岳
洛阳儿女惜花残,认得愁痕入黛峦。
夜雨正惊春冉冉,晴风欲堕玉珊珊。
一诗自直连城璧,千叶谁分径尺槃。
烦与丁宁留醉在,窗绡深掩护轻寒。
4 lines · from chinese-poetry (MIT)The source text is in traditional characters; shown here simplified
宋 · 方岳
洛阳儿女惜花残,认得愁痕入黛峦。
夜雨正惊春冉冉,晴风欲堕玉珊珊。
一诗自直连城璧,千叶谁分径尺槃。
烦与丁宁留醉在,窗绡深掩护轻寒。
4 lines · from chinese-poetry (MIT)The source text is in traditional characters; shown here simplified