和人汰竹
宋 · 李复
与世论交独厌数,此君多冗岂无烦。
欲期虚静延清影,莫懒芟除去恶根。
渐见远山开晻霭,更无繁鸟乱黄昏。
直须放手留闲地,别待春雷见子孙。
4 lines · from chinese-poetry (MIT)The source text is in traditional characters; shown here simplified
宋 · 李复
与世论交独厌数,此君多冗岂无烦。
欲期虚静延清影,莫懒芟除去恶根。
渐见远山开晻霭,更无繁鸟乱黄昏。
直须放手留闲地,别待春雷见子孙。
4 lines · from chinese-poetry (MIT)The source text is in traditional characters; shown here simplified