← Lines

与琴师谈琴

· 陆文圭

至乐无声识者希,有声终是假人为。

一时得趣惟元亮,千载知音欠子期。

欲写性情初动处,当原律吕未生时。

夜寒月照虚堂壁,鹤唳猿吟总是诗。

4 lines · from chinese-poetry (MIT)The source text is in traditional characters; shown here simplified