雨从箕山来
唐 · 宋之问
雨从箕山来,倏与飘风度。
晴明西峰日,绿缛南溪树。
此时客精庐,幸𰰡真僧顾。
深入清净理,妙断往来趣。
意得两契如,言尽共忘喻。
观花寂不动,闻鸟悬可悟。
向夕闻天香,淹留不能去。
7 lines · from chinese-poetry (MIT)The source text is in traditional characters; shown here simplified
唐 · 宋之问
雨从箕山来,倏与飘风度。
晴明西峰日,绿缛南溪树。
此时客精庐,幸𰰡真僧顾。
深入清净理,妙断往来趣。
意得两契如,言尽共忘喻。
观花寂不动,闻鸟悬可悟。
向夕闻天香,淹留不能去。
7 lines · from chinese-poetry (MIT)The source text is in traditional characters; shown here simplified