避地寒食
唐 · 韩偓
避地淹留已自悲,况逢寒食欲沾衣。
浓春孤馆人愁坐,斜日空园花乱飞。
路远渐忧知己少,时危又与赏心违。
一名所系无穷事,争敢当年便息机。
4 lines · from chinese-poetry (MIT)The source text is in traditional characters; shown here simplified
唐 · 韩偓
避地淹留已自悲,况逢寒食欲沾衣。
浓春孤馆人愁坐,斜日空园花乱飞。
路远渐忧知己少,时危又与赏心违。
一名所系无穷事,争敢当年便息机。
4 lines · from chinese-poetry (MIT)The source text is in traditional characters; shown here simplified