诗三百三首 一七三
唐 · 寒山
吁嗟贫复病,为人绝友亲。
瓮里长无饭,甑中屡生尘。
蓬庵不免雨,漏榻劣容身。
莫怪今憔悴,多愁定损人。
4 lines · from chinese-poetry (MIT)The source text is in traditional characters; shown here simplified
唐 · 寒山
吁嗟贫复病,为人绝友亲。
瓮里长无饭,甑中屡生尘。
蓬庵不免雨,漏榻劣容身。
莫怪今憔悴,多愁定损人。
4 lines · from chinese-poetry (MIT)The source text is in traditional characters; shown here simplified