芳溪闲步
宋 · 杨公远
竹杖芒鞋度断冈,崎岖小径绕寒塘。
野梅照水初含白,山菊支霜未委黄。
对景每番成感慨,把杯几度放疎狂。
此生但只安吾分,无辱无荣寿且康。
4 lines · from chinese-poetry (MIT)The source text is in traditional characters; shown here simplified
宋 · 杨公远
竹杖芒鞋度断冈,崎岖小径绕寒塘。
野梅照水初含白,山菊支霜未委黄。
对景每番成感慨,把杯几度放疎狂。
此生但只安吾分,无辱无荣寿且康。
4 lines · from chinese-poetry (MIT)The source text is in traditional characters; shown here simplified