和彦文秋兴
宋 · 刘敞
商零枯林,疏雨堕中夕。
覧物怆已惊,怀人渺难得。
明发聆逸唱,愿言慰幽寂。
胡为抱纡郁,更使动凄恻。
蜚鸿识来宾,鹰隼知所撃。
物微有逢辰,子北独失职。
高天终难间,浅俗每忌直。
浮沈岂非智,器远固难识。
8 lines · from chinese-poetry (MIT)The source text is in traditional characters; shown here simplified
宋 · 刘敞
商零枯林,疏雨堕中夕。
覧物怆已惊,怀人渺难得。
明发聆逸唱,愿言慰幽寂。
胡为抱纡郁,更使动凄恻。
蜚鸿识来宾,鹰隼知所撃。
物微有逢辰,子北独失职。
高天终难间,浅俗每忌直。
浮沈岂非智,器远固难识。
8 lines · from chinese-poetry (MIT)The source text is in traditional characters; shown here simplified