忆松
宋 · 刘敞
松阴何婆娑,松盖何偃蹇。
松香不堪折,松色无可选。
旦暮青松间,吟怀未尝远。
严霜百木死,高秀初欲展。
泠泠海风飘,辉辉甘露泫。
去矣混尘滓,怀哉邈林𪩘。
谅无刀斧忧,千载行可践。
辇毂念山海,谁期共攀搴。
独有风入声,琴中尚悠衍。
9 lines · from chinese-poetry (MIT)The source text is in traditional characters; shown here simplified
宋 · 刘敞
松阴何婆娑,松盖何偃蹇。
松香不堪折,松色无可选。
旦暮青松间,吟怀未尝远。
严霜百木死,高秀初欲展。
泠泠海风飘,辉辉甘露泫。
去矣混尘滓,怀哉邈林𪩘。
谅无刀斧忧,千载行可践。
辇毂念山海,谁期共攀搴。
独有风入声,琴中尚悠衍。
9 lines · from chinese-poetry (MIT)The source text is in traditional characters; shown here simplified