和梁润之晚登并岭
宋 · 强至
翠华绛节去忘还,辇路宫墙坏旧山。
青史空文兴废后,玉真余恨有无间。
杖藜一笑缘危径,弄笔高吟望故关。
足力怪君强健甚,惯行栈道不为艰。
4 lines · from chinese-poetry (MIT)The source text is in traditional characters; shown here simplified
宋 · 强至
翠华绛节去忘还,辇路宫墙坏旧山。
青史空文兴废后,玉真余恨有无间。
杖藜一笑缘危径,弄笔高吟望故关。
足力怪君强健甚,惯行栈道不为艰。
4 lines · from chinese-poetry (MIT)The source text is in traditional characters; shown here simplified