留滞
宋 · 刘学箕
何期踪迹又迟留,行止于人自不由。
梦境固知空似蚁,生涯却笑拙于鸠。
碧涵一镜晴天阔,翠拥千峰宿雨收。
从此公余须杖屦,未应草草度春休。
4 lines · from chinese-poetry (MIT)The source text is in traditional characters; shown here simplified
宋 · 刘学箕
何期踪迹又迟留,行止于人自不由。
梦境固知空似蚁,生涯却笑拙于鸠。
碧涵一镜晴天阔,翠拥千峰宿雨收。
从此公余须杖屦,未应草草度春休。
4 lines · from chinese-poetry (MIT)The source text is in traditional characters; shown here simplified