自勉
宋 · 田锡
飘泊年年颇恨身,梁园未到滞咸秦。
上楼独为青山立,揽鉴初惊白发新。
北叟何曾悲失马,宣尼犹自问迷津。
功名分有终须得,莫强忧愁耗尔神。
4 lines · from chinese-poetry (MIT)The source text is in traditional characters; shown here simplified
宋 · 田锡
飘泊年年颇恨身,梁园未到滞咸秦。
上楼独为青山立,揽鉴初惊白发新。
北叟何曾悲失马,宣尼犹自问迷津。
功名分有终须得,莫强忧愁耗尔神。
4 lines · from chinese-poetry (MIT)The source text is in traditional characters; shown here simplified