陌上桑
宋 · 白玉蟾
春深陌上桑,群蚕頼以食。
鞠蚕妾之事,采桑妾之职。
桑老蚕茧成,幸而筥筐实。
缲之复纺之,妾复躬纴维。
织成一端练,于以蔽袒裼。
使君一问桑,下车辄思惑。
妾固愿相从,妾夫不足惜。
安得以妇人,而灭使君德。
使君勿内热,妾心坚如石。
9 lines · from chinese-poetry (MIT)The source text is in traditional characters; shown here simplified
宋 · 白玉蟾
春深陌上桑,群蚕頼以食。
鞠蚕妾之事,采桑妾之职。
桑老蚕茧成,幸而筥筐实。
缲之复纺之,妾复躬纴维。
织成一端练,于以蔽袒裼。
使君一问桑,下车辄思惑。
妾固愿相从,妾夫不足惜。
安得以妇人,而灭使君德。
使君勿内热,妾心坚如石。
9 lines · from chinese-poetry (MIT)The source text is in traditional characters; shown here simplified