次彭应之餐雪韵
宋 · 朱熹
雪水瀹清茗,自谓绝世清。
终然犯烟火,况复劳煎烹。
岂如午霁余,探此竹外楹。
柘浆发甘和,宝盌凝寒晶。
心胸既清凉,齿颊亦锵鸣。
吞腥期永谢,饮玉希长生。
6 lines · from chinese-poetry (MIT)The source text is in traditional characters; shown here simplified
宋 · 朱熹
雪水瀹清茗,自谓绝世清。
终然犯烟火,况复劳煎烹。
岂如午霁余,探此竹外楹。
柘浆发甘和,宝盌凝寒晶。
心胸既清凉,齿颊亦锵鸣。
吞腥期永谢,饮玉希长生。
6 lines · from chinese-poetry (MIT)The source text is in traditional characters; shown here simplified