望夫石
宋 · 郭祥正
杜鹃啼血春林碧,妾有离愁异今昔。
上尽高山第一峰,目乱魂飞化为石。
化为石,可奈何,泪悬白露衣薜萝。
千古万古望夫恨,一江秋水寒蟾多。
汉家天子点征役,良人荷戈归不得。
此身未老将何从,不似山头化为石。
6 lines · from chinese-poetry (MIT)The source text is in traditional characters; shown here simplified
宋 · 郭祥正
杜鹃啼血春林碧,妾有离愁异今昔。
上尽高山第一峰,目乱魂飞化为石。
化为石,可奈何,泪悬白露衣薜萝。
千古万古望夫恨,一江秋水寒蟾多。
汉家天子点征役,良人荷戈归不得。
此身未老将何从,不似山头化为石。
6 lines · from chinese-poetry (MIT)The source text is in traditional characters; shown here simplified